“วีดีโอพระเครื่องประเทศไทยบนยูทูป”

ทำไมพระสมเด็จวัดระฆัง พิมพ์ใหญ่ ถึงแพงมากพระสมเด็จวัดระฆัง พิมพ์ใหญ่ไม่ใช่แค่พระเครื่องธรรมดาแต่เป็น พระระดับตำนานของประเทศไทย

1. สร้างโดยพระเกจิระดับสูง พระสมเด็จวัดระฆังสร้างโดย สมเด็จพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี)ท่านเป็นพระที่คนไทยเคารพมากเชื่อว่าพระของท่านให้ทั้งเมตตามหานิยมแคล้วคลาดปลอดภัย

2. เป็นพระเก่ามาก พระแท้มีอายุกว่า 150 ปีขึ้นไปของยิ่งเก่า ยิ่งหายากเมื่อก่อนแจก ไม่ได้ทำขายวันนี้จึงเหลืออยู่ น้อยมาก

3. พิมพ์ใหญ่ สวย = ราคาสูง พิมพ์ใหญ่ คือพิมพ์ยอดนิยมดูที่หน้าตาชัดเส้นพิมพ์คมเนื้อเก่าธรรมชาติถ้า สวยสุด คมชัดครบราคาสามารถเป็น หลักล้าน ถึงหลักสิบล้านถ้าธรรมดา หน้าตาไม่ชัดราคาก็อาจลดลงมาเหลือหลักแสนหรือหมื่น

4. พระแท้ คนแย่งกันเช่า เซียนพระชอบพูดว่าพระแท้ ต้องขายได้หมายความว่าถ้าเป็นพระแท้จริงใครก็อยากได้ต่างกันแค่ “ราคา”แต่ถ้าเป็นพระเก๊เอาไปขาย…แทบไม่มีใครรับ

5. ระวังพระอุปโลก ปัจจุบันมีคนอ้างว่าแท้ออกใบรับรองเองตั้งกลุ่ม ตรวจเอง ประกวดเองทำให้คนที่ไม่รู้ สับสนจำง่ายๆ พระแท้ อยู่ในมือใคร ก็มีค่า พระเก๊ อยู่ในมือใคร ก็ขายไม่ได้

สรุปสั้นๆ พระสมเด็จวัดระฆัง พิมพ์ใหญ่ แพงเพราะ คนสร้างยิ่งใหญ่ เก่ามาก สวยและหายาก คนอยากได้เยอะการเล่นพระไม่ใช่แค่ซื้อขายแต่คือการสะสมของมีคุณค่าทั้งใจ และทรัพย์

บทความที่ 1

“ลุงเพิ่ม แห่งทุ่งบางขุนศรี”

ลุงเพิ่มเป็นชาวนาธรรมดา ผู้ชีวิตผูกพันกับผืนดินและควายคู่ใจ

วันหนึ่งลุงได้พระสมเด็จวัดระฆังจากผู้เฒ่าผู้แก่ที่เห็นความซื่อสัตย์

ลุงไม่รู้คุณค่าเป็นเงินทอง รู้เพียงว่าเป็นของสูง จึงบูชาไว้เหนือหัว

นับแต่นั้น ชีวิตที่เคยฝืดเคืองกลับค่อย ๆ คลี่คลาย ฝนฟ้าตกต้องตามฤดู

ข้าวในนาไม่เคยเสียหายหนักเหมือนก่อน แม้ปีแล้งก็ยังพอประทัง

ครั้งหนึ่งควายตกคลองเชี่ยว ลุงรอดมาได้อย่างปาฏิหาร

ผู้คนกล่าวว่าพระคุ้มครอง แต่ลุงเพียงยิ้มและบอกว่า “เพราะเราทำดี”

พระจึงไม่ใช่ของวิเศษ หากเป็นเครื่องเตือนใจให้ซื่อตรงต่อชีวิต

บทความที่ 2

“แม่แสงจันทร์ แห่งบ้านริมคลอง”

แม่แสงจันทร์เป็นหญิงหม้าย ขายขนมเลี้ยงลูกเพียงลำพัง

พระสมเด็จวัดระฆังองค์เล็ก ถูกส่งต่อมาโดยญาติผู้ล่วงลับ

แม่ไม่เคยขอสิ่งใดจากพระ นอกจากขอให้ลูกเติบโตเป็นคนดี

แต่แปลกนัก ลูกค้ากลับเพิ่มขึ้นทุกวัน ทั้งที่รสชาติไม่เปลี่ยน

ผู้คนพูดว่าร้านนี้อบอุ่น เข้าแล้วสบายใจเหมือนมีอะไรคุ้มครอง

คืนหนึ่งเกิดไฟไหม้ใกล้บ้าน ลามมาถึงร้าน แต่หยุดก่อนถึงตัวเรือน

แม่แสงจันทร์กราบพระทั้งน้ำตา มิใช่เพราะรอดตาย

แต่เพราะเข้าใจว่า ความศรัทธาแท้ คือการไม่เบียดเบียนใคร

บทความที่ 3

“นายบุญช่วย คนหาบของตลาดเก่า”

บุญช่วยเป็นคนงานรับจ้าง แบกหามของตั้งแต่เช้าจรดค่ำ

เขาได้พระสมเด็จวัดระฆังจากการช่วยชีวิตคนแปลกหน้า

ไม่รู้ว่าพระแท้หรือไม่ แต่เขาบูชาด้วยใจบริสุทธิ์

วันหนึ่งถูกมอเตอร์ไซค์ชนเต็มแรง แต่กลับบาดเจ็บเพียงเล็กน้อย

หมอบอกว่าเป็นไปได้ยากกับแรงปะทะขนาดนั้น

ข่าวแพร่ไปว่าเป็นอภินิหารของพระ

แต่บุญช่วยกลับยิ่งถ่อมตน และช่วยเหลือคนอื่นมากกว่าเดิม

เพราะเขาเชื่อว่า บุญที่ทำ คือเกราะแท้ที่พระช่วยหนุน

บทความที่ 4

“ตาอิน ช่างไม้ผู้เงียบงัน”

ตาอินเป็นช่างไม้ฝีมือดี แต่พูดน้อยและไม่โอ้อวด

พระสมเด็จวัดระฆังองค์หนึ่ง ติดตัวเขามานานหลายสิบปี

งานที่ตารับ ไม่เคยเกิดอุบัติเหตุร้ายแรง ทั้งที่งานเสี่ยง

ไม้ล้มผิดทางก็หยุดก่อนถึงตัว เครื่องมือพังแต่คนไม่เป็นอะไร

ลูกศิษย์ต่างเล่าว่าเหมือนมีมือที่มองไม่เห็นคอยปกป้อง

ตาอินไม่เคยอธิบาย แค่สอนว่า “ก่อนจับเลื่อย ต้องจับศีล”

พระจึงมิใช่เครื่องกันภัย แต่เป็นครูที่สอนให้ไม่ประมาท

และความไม่ประมาทนี่เอง คือปาฏิหาริย์ที่แท้จริง

บทความที่ 5

“หนุ่มคำปัน แห่งทางแยกชีวิต”

คำปันเคยหลงผิด ใช้ชีวิตเสี่ยงภัยและหุนหัน

พระสมเด็จวัดระฆังได้มาในวันที่เขาสิ้นหวังที่สุด

คืนนั้นเขาฝันเห็นชายชรานั่งสงบใต้ต้นโพธิ์

ตื่นขึ้นมาหัวใจเปลี่ยน รู้สึกอยากเริ่มต้นใหม่

เขาเลิกสิ่งไม่ดี หางานสุจริต และดูแลพ่อแม่

ชีวิตไม่ได้ร่ำรวยทันที แต่มั่นคงและสงบ

คำปันจึงเข้าใจว่า ปาฏิหาริย์ไม่ใช่การได้สิ่งใด

แต่คือการได้ “ใจใหม่” ที่เดินทางถูกต้อง